já hæHafliði Halldórsson

jesús, ég fæ verðlaununn fyrir að vera hræðlegur bloggari

margt búið að ske, lífið er gott, sumarið farið að segja til sín og orðið vel heitt

fór í ferð um norður argentínu með afs um daginn það var æðislegt, var 9 daga pakki, s


eftir að ég kom heim úr ferðinni flutti ég með fjölskylduna í aðra íbúð sem er rosalega fín, er með mitt eigið herbergi ennþá og bættist við sér baðherbergi þannig að ég get ekki kvartað

er svo að fara til bunos aires á morgun í 3 daga með Degi að sletta aðeinst úr klaufunum
ættla reyna að ferðast aðeins þennan litla tíma sem ég á eftir

verð kominn í tíma í MK eftir aðeins 3 mánuði

sendi alla mína hlýju og sól til ykkar sem sitjið í snjónum og þessari yndilegu kreppu

Hafliði fokkins sætasti

amenHafliði Halldórsson

Já þá er komnir 2 mánuðir síðan ég seinast bloggaði, og í tilefni af því kemur hérna blogg ykkur til skemmtunar.

 

3 mánuðir komnir, aðeins hálft ár eftir.

 

Það er svo mikið búið að gerast, maður er búinn að læra helling, gera helling, gera helling af sér og framveigis, í augnablikinu er ég í vetrarfríi og er búinn að vera í hálfan mánuð, það er búið að vera ósköp fínt, hápunkturinn var auðvitað að fá hann Dag og hana Siddy í heimsókn til mín í Rosario í heila viku, það var æði, og voru veðurguðirnir með okkur í liði, 24 stiga hiti og sól, ekki slæmt í vetrarfríinu.

Löbbuðum mikið, fórum í bátsferð, á ströndina, verslunaðleiðangra þar sem ég og dagur dressuðum okkur upp og keyptum okkur jakkaföt, forum út að borða flest kvöld, fárum á skemmtistaðina og svo má nú ekki gleyma karaoke barnum þar sem við auðvitað sýndum okkar bestu hliðar. Virkilega gaman, lenti reyndar í því að skalla hana Siddy í myndartöku heima hjá mér inn í stofu og einhvernveginn tókst mér að rota hana, en hún er á lífi í dag sem betur fer þessi elska.

svo má ég alls ekki gleyma því að ég fékk stóran pakka fullan af íslensku nammi og harðfiski frá Jenný og Köru og eitt fallegt bréf, vill ég endilega kvetja ykkur hin til þess að láta gott af ykkur leiða og gleða lítið hjarta út í heimi ;)

 

 

Talaði við litlu bræður mína í síma í fyrstaskiptið í 3 mánuði, það var gaman að heyra aðeins frá þeim, talaði svo við stjúp mömmu í dágóðan tíma, skrítið að hafa ekkert heyrt frá þeim í 3 mánuði.

 

Ágúst að koma, váá, ágúst, sumarið heima á Íslandi búið, þið farið að setjast á skólabekk og byrja að vinna, þá kemur nú sólinn og sumarið hérna meginn.

 

Styttist í að ég faria ð fara í ferðir á vegum afs og hitta hina skiptinnema, afgangurinn af árinu þétt planaður og svo bara halló Ísland.

 

 

En svonna rétt í lokin vill ég óska afa mínum og ömmu innilega til hamingju með daginn, þau gömlu eiga 60 ára brúðkaups afmæli í dag.

Bara ef  fleiri gætu verið eins og þessi tvö.

 

Vonandi munu ekki 2 mánuðir líða þangað til næsta blogg mun lýta dagsins ljós en það mun einning verða með myndum og fínerí

 

Kveðja Hafliði sólargeysli

vika 5Hafliði Halldórsson

á fimmtudaginn verð ég búinn að vera hérna í einn og hálfan mánuð, sinnum það með 2 þá er komnir 3 mánuðir og sinnum það svo með 3 þá verð ég kominn heim, skemmtilegur hugarreikningur hjá mér

það skiptir ekki máli hvar þú ert í heiminum. lífið rennur alltaf sinn sama farveg,  hvar sem þú ert,
skóli, vinna, vinir, fjölskylda, það er eins allstaðar, mér finnst bara eins og ég hafi alltaf verið hérna eiginlega, fyrir utan það að ég tala ekki tungumálið haha, en ég er samt farinn að bjarga mér alveg ótrúlega,

Hafliði áhvað meira að segja að fara í klippingu í gær, rölti einn í verslunarmiðstöðina, inn á næstu stofu, kom mér fyrir í stólnum, strípur og klipping, og valhoppaði ánægur út, þetta tókst mér alveg sjálfum með aðeins 5 orðum, lítið, mikið, hvítt, ljóshærður og hár, ekki slæmt fyrir lítinn viðavaning,

svo hitti ég trúnaðarmann minn hann í gærkvöldi, hann er svo ánægður með mig, segir það að host mamma segi að ég sé bara fullkominn, trúi ekki að ég hafi þurft að ferðast yfir hnöttinn til að finna einhvern sem er sammála mér

en svonna vonduhliðarnar, á fimmtudags nóttina var leigubílsstjóri hérna stunginn til bana og það hefur verið svoldil óreiða síðan, mótmælagöngur, kveikja í tveggjahrúum og loka með því götunum, engir stædóar, engir leigubílar, en það á allt að komast í sama horf í dag, vonum það allavegana

Svo hefur frænka áhveðið að þetta skiptnema dót henti ekki henn, háskólinn og kæró bíða efitr henni heima,  og hún er að fara heim í júní, en hvorugt bíður eftir mér heima þannig að þó að ég verði hérna einn á báti ættla ég samt að reyna að njóta þess til fulls

að gefnu tilefni fórum við í litla túrista ferð um borginna á þriðjudaginn

en svonna rétt í lokinn ættla ég að setja nokkrar myndir hingað



ég við monumentid

ég á nágranni minn hann stubbur, hann á heim í pappa kassa

Corrientes gatan mín

Skólinn minn Normal uno, þarna sef ég 5 daga vikunnar

og að lokum húsið mitt, Corrientes 1350


en bæ í bili, munið að commenta elskurnar

kveðja Hafliði
ps. til hamingju mamma mín ekki leyfa hlyni að vera á honum í æfingarakstrinum

amenHafliði Halldórsson

Jæja

 

Mánuður búinn, og er hann búinn að líða rosalega fljótt,

 

Lífið er bara gott ég get ekki sagt annað

( 18 ára afmælisveisla nr.1)

Ég reyni að vera rosa jákvæður og hugsa um allt það skemmtilega sem
ég á eftir að gera, allar ferðirnr mínar

“Djömminn”

Útskriftina mína, hlakka svo til að vera svonna með skikkju og ljótan hatt eins og í bandarísku bíómyndunum hehe, sú mynd fer sko í ramma og verður stofuprýði heima í kópavoginum,

 

Smá íslandssöknuður í gangi samt..

 

Skólinn gengur vel, ég sef, ein bekkjar systir kom til mín sagði mér að ég yrði að fylgjast með vegna þess að ég yrði að taka prófin og allt það, ég sagði bara “ hey vinkona, farð þú til íslands, byrjaðu í framhaldsskóla og farðu í sögu 203, taktu próf úr forn íslenskum bókmenntum kondu svo og segðu mér svo hvernig þér gekk..........

(ég og "mamma" við ánna)

Hata þessa spurningu “liði hvenar byrjarðu að tala spænsku?”  Ég fæ þessa svoldið oft, ég segir bara næsta fimmtudag eftir hádegi, í kaldhæðni, sem er ekki eitthvað sem argentínubúar skilja, ég segi oft eitthvað hérna heima og í skólanum og fólk horfir á mig bara eins og ég sé hálviti, svo segi ég “ I’ts a joke, you know ha  ha  ha” fólk hérna er ekki alveg að ná húmornum mínum,

 

Btw kara mín, hérna eru skiptinemarir svalir, ekki eins og á akureyri hehehe ;)

 

(ég og siddy við breiðustu götu heims í höfuðborginni)

En já, ég er kominn í “átak” farinn að borða ávexti og hættur að drekka gos. Byrjaður í spænsku tímum 2 í viku og kominn með tennis þjálfara.

 

Og á meðan allir mínir nánustu eru komnir í sumarfrí og farnir að spóka sig í sólinn heima á íslandi er veturinn að nálgast hérna, en það verður samt ég sem kem heim úr sumarfríi og steikjandi sól og hita í janúar þegar þið sitjið föst á klakanum.

 

En þangað til næst er það bara gott og gamalt  “bæbæ”

BLOGG NÚMER 3Hafliði Halldórsson

3 vikur, já tíminn líður,  

Eftir að hafa tekið mig saman í andlitinu fór ég að skoða bloggsíður hjá öðrum skiptinemum komst ég að því hvað ég er heppinn 

• Það er gluggi á klósetinu mínu sem gerir það að verkum að ég þarf ekki að halda niðri í mér andanum þegar ég hef það náðugt, og svo það sem toppar það er að ég get veitt mér þann unað að sturta niður öllum mínum úrgang og fylgjihlutum, já ekki slæmt

 

 Ég hélt, ef ég á að segja alveg eins og er að aðstæðurnar hérna væru verri, en ég og mín elskulega primo hún Silja enduðum í miðri stórborg þannig að maður verður ekki eins mikið var við þessari eymd, ég lýg kanski smá því bara t.d í morgun þegar ég var að labba í skólan var gömul kona sofandi á gangstéttinni, róni að pissa á skólan minn, 3 flækingshundar sofandi fyrir framan andyrið og 3 menn að róta í ruslatununni minni, en svonna burt séð frá því þá er þetta ekkert svo hræðilegt, það reyndar fer alltaf svoldið fyrir brjótið á mér þegar þú sért gamlar konur sitja á götunni og bettla um smápeninga og fólk í hjólastólum sem er því miður frekar algengt hérna, en samt er þetta ekki eins slæmt og ég hélt, eins kaldhæðnilegt og það kann að hljómar, allavegana ekki frá mínu sjónarhorni, var búinn að búa til einhverja hugmynd í hausnum, en hérna er svo mikið um gullfallegar byggingar, fína nýja bíla, jakkaklædda karla og gamlar frúr labbandi með hundana sína, fínar búðir og verslunarmiðstöðvar á hverju horni og fólkið og krakkarnir í kringum mig hafa það öll mjög gott. 

Ég er alveg ástfanginn af þessari borg, er á leiðinni að festa kaup á myndavél til að geta sýnt ykkur myndir, hún er rosalega falleg, reyndar er allar götur eins og öll húsin eins þannig að það getur reynst erfitt að rata en ég er allur að koma til, er farinn að labba til Silju sem er ekkert vandamál, þarf reyndar bara að beygja 2 sinnum, annars er þetta bara bein ganga.  


Lífið er bara farið að ganga sinn vana gang, vakna, skelli í skólabúninginn, sötra te og borða kex, rölti í skólan þar sem ég skil ekki neitt, rölti heim þar sem mamma er búinn að elda hádegismat og laga til og skúra herbergið mitt, síðan hleypur hún aftur í vinunna meðan ég finn mér eitthvað að gera, sem hefur reyndar ekki reynst erfitt hingað til.


Á föstudaginn kom vinkona mömmu í mat, hún vinnur í háskólanum hérna og talar mjög góða ensku, hún hafði verið að lesa sig til um ísland áður en hún kom og var svo hrifinn af landi og þjóð, ég sat í nokkra klukkutíma með henni, töluðum um Ísland og Argentínu og sötruðum bjór, mér finnst svo gaman að segja fólki frá Íslandi, við spjölluðum saman alveg þangað til að Silja, “systir” Silju og Talía komu í heimsókn, þaðan fórum við svo heim til Silju og co, og átum popp og horfðum á einhverja bíó mynd, kvöldið eftir skeltum við undir okkur betri fætinum og röltum á bar og sátum þar þangað til ég tók leigubíl heim,  

En já, hérna hinum meginn á hnettinum gengur allt bara ótrúlega vel, var að láta bekkinn minn reyna að segja heimilisfangið mitt fyrir norðan í dag  (Ránargata  tuttugu og þrjú) mér til mikillar skemmtunar, svo er  farið er að hausta og trén farinn að fella lauf, en það þarf víst að gerast hérna eins og annarstaðar,   


Svo svona rétt að lokum vill ég benda eldrikynslóðinni (mamma, pabbi og aðrir félagar landssambands eldriborgara)  á að það er lítill dálkur hérna fyrir þeðan þar sem þið getið skrifað eitthvað fallegt til mín ”commentað”, það væri vel þegið 

Skelli inn bloggi í næstu viku, en þangað til þá farið ykkur ekki að voða

 Kveðja Afflidi Halldursson eins og ég heiti hérna víst

vika 2Hafliði Halldórsson

Maður er ekkert að ná því að maður sé í Suður Ameríku, í miðri Argentínu, virkar eitthvað svo óraunverulegt, samt svo sjálfsagt, maður er skuggalega fljótur að aðlagast finnst mér,
ég búinn að vera hérna í 2 vikur sem hafa reyndar liðið skuggalega hratt, skólinn tók völdin, eða þannig, voðalega lítið verið þar, kennari dó= frí, síðasti sumardagurinn= frí, veikur í 2 daga = frí, 1.maí= frí, en ég hef þó allavegana verið örugglega heila 5 daga í skólanum á þessum 2 vikum, krakkarnir eru rosa fínir, ég er fyrsti skiptineminn í bekknum þeirra, sem er frekar skrítið miðað við hvað það eru margir skipti nemar í skólanum. Skólinn lítur reyndar út eins og risastór höll, hann er byggður í kringum 1800 og er alveg í miðbænum, lítur reyndar svoldið út eins og enginn hafi stigið inn í hann síðan í fyrri heimsstyrjödinni,

um seinustu helgi fórum við að heimsækja "afa og ömmu" en þau búa í litlum bæ um 2 klukkutíma í burtu, rosakrúttleg, afinn er vélvirki og er með stórt verkstæði sem er tengt húsinu og hinummeginn í húsinu rekur amman leikfangaverslun. Við borðuðum þar hádegismat og keyrðum svo aftur í bæinn,

Fjölskyldan verður bara alltaf betri og betri og er svo sáttur hérna, finnst svo þægilegt hvað ég er alveg í miðbænum, allar þessar búðir, veitingastaðir, bara allt í kringum mig, var líka að komast að því að ræktin er bara á horninu á götunni minni, sem sagt um 30 metra frá mér, gerist valla betra, held ég verði ad fara að kíkka eitthvað þangað inn, ég ét eins og svín, samt ekki það að maturinn sé svo góður hérna, hann er allur frekar svonna bragðlaus, þau krydda rosalega lítið matinn, samt borða ég á mig gat, t.d. í gær voru pulsur í matinn, hrísgrjón og túnfiskur, samt bara gat ég ekki hætt að borða, og í dag var ég og amanda (mamma) ein heima í hádeginu, hún kom með diskinn minn, á honum voru 2 hamborgarar, 2 rosastórar eggjakökur með skinki, osti og grænmeti, og í eftir rétt át ég bestu köku í heimi, sem hún amma gerði, neðra lagid er ljós vanillukaka, svo kemur dulce de leche (rjómakaramella) svo kemur súkklulaði kaka, þetta er svo allt hjúpað súkkuladi með hvítu súkkulði ofan á og kókos á hliðunum, erum við að tala saman eða ...

 í gærkvöld fór ég svo með bekknum á bar og svo á stórt ball sem nokkrir skólar, þar á meðal minn voru að halda, alveg risastórt, veit ekki hve margir hafa verið þarna, hitti svo Silju og Talíu, það var mjög gaman, fyndið reyndar hvað það kom mikið af fólki að manni og spurði "are you realy from Iceland"

En já, mér finnst bara eins og ég hafi einhvernveginn alltaf verið hérna, en samt saknar maður auðvitað íslands, vinanna og fjölskyldunnar, ég er samt alltaf að komast að því hvað þessi heimur er rosalega lítill,

það kemur strákurinn inn í bekkinn minn, hann er með húfu á hausnum sem er kanski ekkert svo óvenjulegt en það var með FH lókóið á henni, (fimmleikafélag Hafnarfjarðar) ég hélt ég væri eitthvað geðveikur, inn í miðri argentínu, í skólanum, gaur með FH húfu, hann kemur og spjallar við mig og þá kemst ég að því að stóri bróðir hanns hafði verið skiptinemi á íslandi í hafnarfirði 2001-2002, lítill er heimurinn. Í fyrradag sat ég og var að horfa á einhvern þátt inn í stofu þegar það kemur auglýsinga hlé allt í einu heyri ég á íslensku "þetta var allt öðruvísi hérna fyrr, pólitík var allt öðruvísi þá" ég auðvitað hélt að ég væri eitthvað hálf geðbilaður en svo kom einhver argentísk sönkona og þá hafði myndbandið verið tekið upp á íslandi og inn á milli komu fullir íslendingar á djamminu að tjá sig, já lítill heimur, svo má ekki gleyma að Lazy Town er allstaðar hérna

já, myndir eru á leiðinni ég lofa

kveðja frá Hafliða sem er 5 kílóum þyngri en þegar hann mætti á svæðið ;)

don¨t cry for me argentinaHafliði Halldórsson

já halló, thetta er Haflidi á 18 ára afmaelisdeginum sínum í Rosario, Argentínu


loksins....

jááááá, loksins er madur kominn hingad, en thad var ekki átaka laust, eftir tveggja mánada bid eftir vísa áritnum logdum vid af staf frá keflavíkurflugvelli tvo myndarleg skotuhjú med ljósa lokka og blá augu, leidin lá til london, vid brugdum undir okkur betri faetinum um skelltum okkur med lest nidrí midbae, fengum okkur bjór, roltum um oxford streed fengum okkur ad eta og drukkum hvítvín, ekki slaemt thad, skárra en ad hanga í 10 klukkutíma á flugvellinum. Eftir ad hafa tekid lestina aftur upp á flugvoll og fengid okkur meira ad borda var sest upp í flugvél, thar sátum vid í um 16 klukkutíma, med millilendingu í brazilíu, thegar ég stód upp hélt ég ad ég mundi deyja. thvílikur verkur. Vid lentum í Buenos aires, nádum í toskurnar okkar og eftir svotla stund funum vid manneskju sem kom og nádi í okkar og fór med okkur á afs skrifstofuna, vid vorum reyndar naestum dáinn á leidinni, leigubílstjórinn, kall á níraedisaldri, enginn saetisbelti og hámarkshradinn toluvert yfir thví sem madur er vanur heima á klakanum, thegar thangad var svo komid komumst vid ad thví ad thad vaeru skógareldar og reikurinn var svo mikill ad oll umferd út úr borginni í thá átt sem ég og Siddy áttum ad fara var lokud, já heppninn er aldeilis búinn ad vera med okkur, en vid gistum á hóteli í borginni og fengum ad skoda hana, hún er rosalega falleg og ekkert smá stór, daginn eftir vorum vid vakinn og enn og aftur var thad afs skrifstofan, og bedid og bedid medan starfsfólkid reyndi af finna adrar leidir til ad koma okkur úr baenum. Thad leid ekki ad longu thangad til ad ég sat í rútu á leid til Rosario, thegar eg kom thngad beid bíll eftir mér sem skutladi mér svo heim í gotunna mína, corrientes,

íbúdin mín og húsid sjálft er rosalega krúttlegt, hún er alveg í midbaenum, fataverslanir, barir og supermarkadir allstadar, ég opna lítid hlid af gotunni og labba inn í lítid sund sem er flísalagt med blómabedum og gródri, 2 byggingar, bádar á 3 haedum blasa vid, ég bý í seinni byggingunni á midhaedinni. lítil kona stendur í sundinu og brosir til mín og oskrar "AMANDA AMMMMANDA",  svo sé ég tvo stráka standa í dyrunum. líta frekar vandraedalega út, sá minni kemur og kyssir mig á kynnina, sá eldri kemur á eftir honum, vid roltum upp troppurnar og mamman (amanda) kemur ad mér og kyssir mig á kynnina, thau sína mér herbergid mitt og ég laet tha fá gjafirnar sem ég kom med handa theim, svo vard thad sturtan og rúmid thar sem ég rotadist eins og steinn,

í dag var svo farid og keypst skóla dót, buxur fyrir íhróttirnar og peysa. skóla búningurinn er fínn, bara hvítur polobolur merktur skólalanum, galabuxur, og blá hettupeysa,

svo má ég ekki gleyma einu, tví sem ég er búinn ad kvída mest fyrir, andskotans kotturinn hann rocky, hann hatar mig, hann eltir mig, jesús, thar er rennihurd inn í herbergid mitt og einhvernveginn tekst honum ad opna hana, og thegar ég lá í sakleisi mínu í dimmuherberginu ad reyna ad sofna og hugsa um allar poddurnar og skriddýrinn sem gaetu verid ad skrífa um herbergid mitt kemur hann og stekkur upp í rúm og klórar mig, ég audvitad oskra of vek alla, vissi ekki hvad thetta loda vaeri sem kom tharna, og hann leikur sér ad mér, alltaf thegar ég sest upp í sófan og ad horfa á sjónvarpid kemur hann upp í sófan, hann leggst nidur og horfir á einhvern part af mér en ég nae ekki ad sjá á hvad hann er ad horfa, hann leggst alveg nidur eins og hann sé ad gera sig tilbúinn ad stokkva á brád, sídan hrisstist allur líkaminn og hann stekkur ofan á hendina á mér og byrjar á býta mig, spes kottur, ekki skrítid ad ég sé hraeddur vid thetta.

ádan kom svo vinafólk fjolskyldunnar í heimsókn, eda réttarasagt 4 adrar fjolskydlur, mennirnir drukku raudvín sem their blondudu vid sodavatn, ég smakkadi thad og thad kom mér á óvart, thad var bara gott, bordudum kjúkkling og salat, btw, ef ég kem ekki 30 kílóum thyngri heim thá verd ég hissa, allt er badad í majonesi, allt kál og salat er fljótandi í majonesi med sítrónu bragdi. ég hef reyndar fundid eitt sem á eftir ad bjarga lífi mínu, thad er sósa sem heitir "salsa golf" og kemur í stad fyrir kokteilsónuna,  sídan héldum vid 7 strákar hingad, í thessa búllu thar sem teir eru ad spila conuter strike, ég afthakkadi bodid, thó ad ég sé hérna ad prófa nýja hluti thá er counter stirke ekki partur af thví

en hérna líkur fyrsta en vonandi ekki sídasta blogginu mínu hérna í argentínu
bid ad heilsa ollum heima :)

ps, ég á afmaeli, megid alveg óska mér til hamingju ;)

2. vikurHafliði Halldórsson

pirringurHafliði Halldórsson

jæja, ég er rosalega svektur, en ég verð að takast á við þennan biturleika

þannig er mál með vöxtum að núna í morgun, 20 klukkutímum áður en ég átti að vera mættur útá flugvöll var ég að fara með mömmu á brottfaranámskeið hjá afs, ná í vísa áritunina og vegabréfið mitt, ég er að labba út út hurðinni þegar símnn hringir, þá er mér tilkynnt það að ég sé ekki að fara til Argentínu fyrr en 6. mars, 20 klukkutímum áður en ég átti að vera mættur út á flugvöll, sem er já frekar svekkjandi þegar maður

•  búinn að pakka öllu
• búinn að segja upp vinunni
• kveðja alla vinina
• kveðja alla fjölskylduna
• bjóða fjölskyldunni í goodbye matarboð
• hlakka til í marga mánuði
  

æðisleg tímasetning réttarasagt, ég get sagt ykkur það að ég fór ekki fögrum orðum yfir þessa ágætu stofnun sem afs nú reyndar er, og er þetta nú ekki bara þeim að kenna heldur utanríkisráðuneytið í Argentínu líka, en þar sem afs vissi af þessu töluvert fyrr þá fannst mér nú kanski þessar 700.000 krónur sem maður er búinn að vera að leggja í þessa ferð mína að þeir hefðu getað sagt manni þetta fyrr.

Vísa áritunin mín og vegabréfið er hjá íslenska sendiráðinu í Osló, ég er kominn með 2 vegabréfsnúmer sem gerir þetta svo flókið og vegna nýrra laga í Argentínu,

ég er reyndar ekki einn í þessu, kanski sem betur fer, en við erum þrjú sem erum að fara til Argentínu sem lendum í þessum mjög svo leiðinlegu málum, fjölskyldan mín tekur þessu nú ekki mjög vel, og fjölskydur hinna ekki heldur, og hvað þá fjölskyldan mín úti, en svonna er það, óska bara krökkunum sem fara á eftir góðrar ferðar,
þetta er rosalega leiðinleg staða sem búið er að setja mann í, sérstaklega þegar maður var búinn að pakka öllu og kveðja alla

en þá er það bara að stilla teljarann upp á nýtt og bíða, og bíða....... og vona það besta, ég hoppa ekki hæð mína af kæti í dag, en reyni, þó að það gangi kanski ekki vel að hugsa jákvætt

spenningurHafliði Halldórsson

eins og þruma úr heiðskýru lofti stingur hann sér til sunds á blá köldum raunveruleikanum. ekki slæmt eða hvað ??

Helgin var meiri háttar, ekkert svo ósvipuð Dráttarvél á heitu sumarkvöldi eftir heyslátt, sein í gang og hikstar frekar mikið en þegar á líður hættir maður að taka eftir því,

Eftir veikindi og ælu kom hin langþráða helgi, ég var nú maður með mönnum og skellti mér í V.I.P teiti með gaurnum sem var að ríða Pamellu, Tommy gaurinn, eftir að hafa setið með Finni og Helga ómars í 3 klukkutíma drekkandi non-stop vodka í burn ákváðum við að leggja miðbæ undir fót og sína okkur á skemmtistöðum borgarinar, ég var að vanda með módjóið í hámarki, ný klipptur og mega sætur, ekki það að fólk hafi tekið eftir því, svekkjandi ekki satt, en ég lét það ekki stoppa mig og skemmti mér vel.

Laugardagskvöldið var enginn undantekkning þar sem þetta er næst síðasta helgin mín hér í borginni í töluverðan tíma, því ekki að taka það með trompi?? ég og Tómas ákváðum að vera ekki minn menn aðrir sem hærri eru og eftir mikla bíltúra og teiti enduðum við hjá Hebu okkar í nýju íbúðinni sinni, sem betur fer þurftum við ekki að labba lagnt til að komast í aðal fúttið í vetar ofsanum þar sem hún á heima á miðjum laugarveginum þessi elska, og yfir götuna var haldið og fæturnir láttinir finna fyrir því eins og enginn væri morgundagurinn, og ólýsanleg var sú hamingja þegar ég þurfti að vakna daginn eftir til að fara í vinunna á fund,

17 dagar og styttist með hraði, miðað við það sem ég sá á hverfisbarnum á föstudaginn þá á ég og Silja eftir að taka okkur vel út saman í Rosario næsta árið ;)

Liði segir bæ þangað til næst,